KISKANÇLIK VE KENDİNİ KIYASLAMA

Bu hafta sizinle 8. Çöl düşüncesine bakacağız. Kıskançlık ve kendini başka kişilerle kıyaslama hakkında konuşacağız. Ayrıca kendi başına çabalamanın tehlikeleri hakkında da konuşacağız. İlk olarak sizi teşvik etmek istiyorum ki geçen vaazımda da söylediğim gibi siz çok özel birisiniz. Ve Tanrı’nın sizin yaşamınız için hazırladığı özel bir plan var. Bu yüzden başka hiç kimseyi kıskanmanıza gerek yok. Kutsal Kitap Süleyman’ın Meselleri 14:30’da şöyle der. “Huzurlu yürek bedenin yaşam kaynağıdır, hırs ve kıskançlık ise insanı için için yer bitirir.”

Tanrı’nın halkı arasında kıskançlık olmamalı ama bazen bu oluyor. Hatta Tanrı’nın başka kişilere verdiği armağanları kıskananlar bile oluyor. Oysa her birimizle neler yapacağı tamamen Tanrı’ya ait bir karardır. Biz Tanrı’ya aitiz kendimize ait değil, dolayısıyla seçme hakkı O’nun kıskançlık ve çekememezlik bizim çok kötü davranmamıza neden olur. İçimizdeki en kötü şeyleri ortaya çıkarırlar. Elç. İş. 7:9 "Yusuf'u kıskanan atalarımız, onu köle olarak Mısır'a sattılar. Ama Tanrı onunla beraberdi ve onu bütün sıkıntılarından kurtardı. Ona bilgelik vererek Mısır kralı Firavun'un gözüne girmesini sağladı. Firavun da onu Mısır ve tüm saray halkı üzerinde yönetici tayin etti." ayette Yusuf ve Kardeşlerinin örneğini görüyoruz. Kutsal Kitap Ağabeylerinin Yusuf’un kendisinden nefret edecek kadar kıskandıklarını söyler. Üstelik sadece nefret etmekle kalmadılar O’nu köle olarak da sattılar. Çukur kazdılar daha sonra Yusuf’u içine attılar ve daha sonra ise köle olarak sattılar.

İnanıyorum ki her birimiz dürüst bir şekilde yüreklerimizi kontrol etmeliyiz. Yüreğimizde bir başka kişiye karşı kıskançlık veya çekememezlik olup olmadığını kendi kendimize sormalıyız. Tanrı diğer kişilerin aldığı bereketlerle sevinmemizi ister. Bizim sahip olmadığımız bir şeye sahip oldukları için onlardan nefret etmemizi değil. Bazen kiliselerdeki kişilerin birbirlerini kıskandıklarıyla karşılaşıyoruz. Tanrı bana kıskançlık ve çekememezliğin güvensizlikte köklendiğini göstermeye başladı.

Kendimizle ilgili korkularımızda köklenir. İtiraf etmeliyim ki hayatımın bir döneminde benim de bazı insanları kıskandığım ve onlarla kendimi kıyasladığım zaman olmuştu. Diğer erkeklerin benden daha iyi olduklarını düşünüyordum. Bir başkasının saçlarına bakarak keşke onun saçları bende olsaydı derdim. Keşke onun armağanları ve becerileri bende olsaydı derdim. Veya benim vücudumda keşke onun gibi olsa derdim. Kendimden hiç tatmin olmuyordum sık sık gözüm başkalarının sahip olduğu şeylerdeydi. Fakat bu sorunla yüzleşmeye başladığımda, gerçekle yüzleştiğimde Tanrı beni özgür kılmaya başladı. Şimdi daha iyi bildiğim bir şey var; o da hiç kimseye benzemeyen özel biriyim. Ben özel biriyim ve Tanrı’nın benim için özel bir planı var. Şimdi diğer insanlarla olmaktan zevk alıyorum, eğer birbirimizi kıskanıyorsak birbirimizin beraberliğinden zevk alamayız.

Tanrı bana gösterdi ki o kişilerin sahip olduğu armağanı benim zevk almam için onlara verdi. Tanrı bana sözünü öğretme ve önderlik armağanı verdi. Bunu yapmasının nedeni sizin bundan zevk alabilmeniz ve yararlanmanız içindir. Fakat bir kişi benim armağanımı kıskanıyorsa Tanrı’nın o kişiye vermek istediğinden zevk alamaz. Ben vaaz verebilirim ama iyi şarkı söyleyemem ve çok iyi gitar çalamam. Bazen keşke iyi bir sesim olsa ya da gitarı daha iyi çalabilsem dediğim zamanlar oldu. Diğer kişilerin şarkı söylediğini duyduğumda keşke bende onlar gibi söyleyebilsem dedim. Bazı önderler hem vaaz verip hem de çok iyi ilahi söyleyebiliyorlar oysa ben sadece önderlik yapıp, vaaz verebiliyorum. Ondan sonra Tanrı bana gösterdi ki onların armağanlarını kıskandığım için onların armağanlarından zevk alamıyordum. Bu yüzden kendinizle dürüst olmanız için sizi teşvik etmek istiyorum. Eğer bu yönde bir sorununuz varsa Tanrı’nın önüne getirin bunu ve sizi özgür kılmasını isteyin.

Çekememezliğin tanımı şöyledir ; Bu tanım Grekçe sözlükte geçer. “Çekememezlik, başkalarının başarılarını ve refahını gördükçe hissedilen rahatsızlıktır.” Diğer kişiler bereket aldıkça bundan memnuniyet duymalıyız. Ben kardeşlerimi sizi çok seviyorum ve sizler bir bereket aldıkça hiçbir rahatsızlık duymuyorum. Tam tersine eğer kardeşlerim bereket alıyorsa bende bir anlamda bereket alıyorum diye düşünüyorum. Bizim olgunluğumuzun yada olgun olmayışımızın seviyesi başkaları bereket aldığında biz bereket almıyorsak ortaya çıkar. İçimizdeki duygular hakkında dürüst olmalıyız.

Kıskaçlığın sözlük tanımı ise şöyle ; “Sahip olduğunuz bir şeyi bir başka birine kaptırma korkusu. Bir başkasının başarısından rahatsızlık duymak. Ve çekememezlikten dolayı ortaya çıkan duygular.” Eminim beni dinleyen bir çoğunuzun yaşantısında bir çağrı var. Ve aranızda hepinizin ayrı ayrı armağanları var. Birlikte çalışabilmemiz için Tanrı her birimize ayrı ayrı armağanlar verir. Bu yüzden sizleri kıskançlığın ve çekememezliğin kötü ruhuna karşı direnmeniz için teşvik etmek istiyorum. Kargaşa yaratmak isteyen kötü bir ruhtur bu. Birbirinizi sevme becerisini ortadan kaldırıp nefret yaratmak ister. İsa’nın öğrencilerinin bile aynı konularda sorunları vardı. Şeytan bize bu yönden saldıracak olursa bundan dolayı suçluluk duymamıza gerek yoktur. Sadece bununla yüzleşip Tanrı’nın halletmesini beklememiz lazım.

Yuhanna 21:21’de "Petrus onu görünce İsa'ya, "Rab, ya bu ne olacak?" diye sordu." Petrus’la ilgili örneğe bakalım. Önce size kısa bir Tarihçe vereyim 15. Ayetten başlayacağız."Yemekten sonra İsa, Simun Petrus'a, "Yuhanna oğlu Simun, beni bunlardan daha çok seviyor musun?" diye sordu. Petrus, "Evet, Rab" dedi, "seni sevdiğimi bilirsin." İsa ona, "Kuzularımı otlat" dedi." İsa Petrus’a beni seviyor musun? diye soruyor. Üç kez Petrus’a aynı soruyu soruyor. Ve her seferinde Petrus evet Rab seni sevdiğimi biliyorsun diyor. Ve İsa ona eğer beni seviyorsan kuzularımı otlat diyor. Fakat İsa’nın aynı soruyu Petrus’a üç kere sormasının bir nedeni vardı. Çünkü Petrus’a bazı sıkıntılardan geçmesi gerektiğini açıklamak üzereydi. Ve en sonunda hiç de hoş olmayan bir şekilde ölüme katlanacaktı. 18-19 ayetlerde "18 Sana doğrusunu söyleyeyim, gençliğinde kendi kuşağını kendin bağlar, istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın, başkası seni bağlayacak ve istemediğin yere götürecek." 19 Bunu, Tanrı'yı ne tür bir ölümle yücelteceğini belirtmek için söyledi. Sonra ona, "Ardımdan gel" dedi." Petrus’un nasıl acı çekip öleceğini bildirdi. Petrus ters bir şekilde çarmıha gerilerek öldürüldü imanı uğruna.

20. Ayeti okuyalım şimdi "20 Petrus arkasına döndü, İsa'nın sevdiği öğrencinin kendilerini izlediğini gördü. Bu öğrenci, akşam yemeğinde İsa'nın göğsüne yaslanan ve, "Rab, seni ele verecek olan kimdir?" diye soran öğrencidir." İnanıyorum ki Petrus’un Yuhanna’nın kişiliği ile problemleri vardı. Petrus çok cesur ve çok açık sözlü birisiydi. Yuhanna ise çok farklıydı her zaman İsa ile birlikte idi. Çok sevecen birisiydi, Yuhanna İsa ile çok zaman geçirmişti. Hatta kendisini İsa’nın sevdiği öğrenci diye tanıtır. Petrus’un kişiliğini göz önüne alarak baktığımızda bunun Petrus’u rahatsız ettiğini görebiliriz. Ben daha çok Petrus’a benziyorum, Petrus’un kişiliğine daha yakınım. Bu yüzden biliyorum ki Yuhanna beni rahatsız ederdi. İsa Petrus’a acı çekeceğini söyledikten sonra nasıl öleceğini dile getirdikten sonra Petrus’un içinde kıskançlığın ortaya çıktığını görüyoruz. Ve yaptığı ilk şey Yuhanna ile ilgili İsa’ya dönüp “Ya Rab, ya buna ne olacak?” diye sordu.

İşte bizlerde sık sık böyleyiz. Bu kişiye ne olacak diye soruyoruz. Tanrım niçin ben bu zor zamandan geçiyorum da onların başına hiçbir şey gelmiyor?. Onlar neden çok rahatlar da ben değilim? Ya da bekar biri evlenen kişiyi kıskanabilir. Ve içindeki kıskançlık yüzünden arkadaşı için memnuniyetlik duyamaz. İnanıyorum ki kıskançlıktan kurtulmanın yolu şu; “Tanrı’nın her birimiz için iyi bir planı olduğunu bilmeli ve buna yürekten iman etmeliyiz.” Göklerden direk olarak bize gelen bir planı var. Ve Tanrı’nın benim için olan planı sizin için olan planıyla aynı değil. Tanrı her birimize farklı yaklaşır. Her birimizin ilerleme süreci farklıdır. Her birimize farklı armağanlar ve farklı maddi imkanlar verir. Ve Tanrı’nın bize verdikleri ile tatmin olmalıyız. Yuhanna 3:27’de İncil şöyle der. “Yahya şöyle yanıt verdi. İnsan kendisine gökten verilmedikçe hiçbir şey alamaz.” Yani armağan göklerden gelir başka hiç bir yerden gelemez. Armağanı veren Tanrı’dır başka hiç bir yerden armağan alamazsın Tanrı her şeyi bilir ve hikmetlidir. Ve ona güvenmeliyiz.

Birbirimizi kıskanmamalıyız bu yüzden. 22 Ayet’e bakalım İsa Petrus’a cevap veriyor şimdi. İsa Ona “Ben gelinceye dek onun yaşamasını istiyorsam, bundan Sana ne?” dedi. “Sen ardımdan gel” yani İsa bir anlamda Petrus’a diyordu ki sen kendi işine bak. Petrus yapmanı istediğim şeyi öğren ve onu yap yeter. Tanrı’dan alacağım ödül bir başkasının işiyle ilgilendiğim için gelmeyecektir bana, Tanrı’dan alacağım ödül seni yargıladığım için gelmeyecektir. Ödülüm, Tanrı’nın ne yapmamı istediğini, Tanrı’nın ne olmamı istediğini ve neye sahip olmamı istediğini öğrenip, Tanrı’nın benim için hazırladığı plana konsantre olmamla gelecektir. Ben kendim ve senin için güvendim ona eğer biz başkalarının işine karışıyorsak eğer bizim zihinlerimiz onların işiyle ilgileniyorsa o zaman bu bir çöl düşüncesidir. Ve bu çöl düşüncesi bizi vaat edilen topraklara girmekten alı koyacaktır.

Yakup 4:1-2’ye bakalım "Aranızdaki kavga ve çekişmelerin kaynağı nedir? Bedenlerinizin üyelerinde savaşan tutkularınız değil mi? 2 Bir şey arzu ediyorsunuz, ama elde edemeyince adam öldürüyorsunuz. Kıskanıyorsunuz, ama isteğinize erişemeyince çekişiyor ve kavga ediyorsunuz. Elde edemiyorsunuz, çünkü Tanrı'dan dilemiyorsunuz." Çekişmeler kilisedeki başlıca sorunlardan bir tanesidir. Çekişme tartışma ve anlaşmazlık anlamlarını içerir. Öfke dolu gizli bir yaklaşımdır. Yada kısaca birbirinden hoşnut olmamak bir şey hakkında sürekli kavga içerisinde olmak. İsa bizi esenlik için yarattı çekişme için değil. Bu ayetler çekişmelerin başlıca sebeplerinden birini gösterir ve bize şöyle der. “Aranızdaki kavgaların çekişmelerin kaynağı nedir? Bedeninizin üyelerinde savaşan tutkularınız değil mi?” İkinci ayeti dinleyin şimdi; “Bir şey arzu ediyor, elde edemeyince adam öldürüyorsunuz. Kıskanıyorsunuz, isteğinize erişemeyince çekişip kavga ediyorsunuz. Elde edemiyorsunuz, çünkü Tanrı’dan dilemiyorsunuz.” Tanrı bize diyor ki eğer başkalarının sahip olduklarını kıskanırsak kendi isteklerimiz asla gerçekleşmeyecektir.

Diğer kişilere olan kıskançlıklarımız geçene kadar Tanrı benim yaşamımda harekete geçmeyecektir. Ondan sonra insanlardan nefret etmeye başlarız kıskançlık içinde, öfke dolu aradığınız mutluluğu esenliği bulamıyorsunuz hiçbir zaman ve çok önemli bir ayet bu “Elde edemiyorsunuz, çünkü Tanrı’dan dilemiyorsunuz.” Yaşantımın belli bir döneminde bu benim için başlıca bir dersti. Tanrı’dan istemek yerine kendi başıma bazı şeyleri yapmaya çalışıyordum. Diğer kişilerin yaptığı hizmetlere bakıp kendi hizmetimi onlarınki gibi yapmaya çalışıyordum. Tanrı’yı dışarıda bırakıyordum isteklerimiz için Tanrı’ya gitmeliyiz. Ve eğer isteğimiz bizim için iyi ise Tanrı’nın bunu bize vereceğini bilmeliyiz. Ve bunu yapana kadar gerçek anlamda olgunluğa ulaşamamışızdır demektir. Tanrı’yla uzun bir yol kat ettim ve benim için çok şeyler yaptı Tanrı ve hala da yapıyor. Sözünü ettiğim şeyler Tanrı’nın iman hayatımda bana öğrettiği şeylerdir. Beni özgür kılan şeylerdir. Yaşamımda mutsuz bir imanlı olduğum dönem vardı. Tatmin olmayan bir hizmetkardım. Sonunda esenlik ve sevinç için büyük bir açlık duydum. Başkalarını kıskanırken esenlik duyamayacağımı öğrendim.

Eğer insanlar kilisede çekişmeler yoluyla şeytanın işlemesine izin veriyorlarsa; sonuç olarak birbirlerini yargılamaya, ve dedikodulara fırsat veriyorlar, her hafta birbirlerini görmelerine rağmen yüreklerinde çekemezler. Bize güç veren sevgide yürümektir. Kıskançlıkta değil yaşantılarımızdan çekememezliği ve kıskançlığı uzak tutmak için üzerimize düşen sorumluluğu üstlenmeliyiz. Eğer birisi size bir dedikodu ile gelirse onu dinlemeyin, insanlar bana gelip dedi kodu yapmak istedikleri zaman onları doğru bir şekilde Tanrı’nın isteğine yönlendirmeye ve hatalarını göstermeye çalışırım çünkü bu benim ve hepimizin sorumluluğudur. Eğer böyle yapmazsam bende onun günahına ortak olurum, bu günahın büyümesine izin vermiş ve katkıda bulunmuş olurum daha sonrada ortaya çekememezlik ve kıskançlık çıkar.

Çekememezliğin bir kilise için ne kadar tehlikeli olduğuna dair ayetlere bakalım şimdi İbraniler 12:15 bu ayet çekememezlikten uzak durmak için birbirimize yardım etmemiz gerektiğini söyler. “Dikkat edin kimse Tanrı’nın lütfundan yoksun kalmasın. İçinizde sizi rahatsız edecek ve birçoklarını zehirleyecek acı bir kök filizlenmesin.” Yani bu ayet diyor ki; kilisede birbirimize dikkat etmeliyiz. Eğer birisinin çekememezlik ve kıskançlık içinde olduğunu görürsem bundan kurtulması için ona yardım etmeliyim. Eğer birisinin bir başkası hakkında her zaman şikayetçi olduğunu duyuyorsam o kişi hakkında ben iyi bir şeyler bulmalıyım. Eğer bunun durmasına yardım etmezsem bu yayılır ve pek çok kişi bundan zehirlenir. Tarihte bu yüzden yıkılan bir çok kiliseler örneği var.

Galatyalılar 5:15’e bakalım “Ama birbirinizi ısırıp yiyorsanız, dikkat edin, birbirinizi yok etmeyesiniz!” Burada görüyoruz ki tüm kilise çekememezlik yüzünden yok olabilir. İncil fikir birliğinde güç olduğunu söyler. Matta18:19 fikir birliği edilen duadan söz eder çok güçlü bir duadır bu. Hem fikir olup sevgide yürüdüğümüzde sevgimiz katlanır. Eğer çekememezlikten kurtulup anlaşma içinde yaşamak istiyorsak kendimizi alçaltmalıyız. İncil 2. Timoteyus:2'de “Rabbin kulu kavgacı olmamalı” der. Bu yüzden her zaman kavgadan ve çekememezlikten uzak kalmanızı hatırlamanızı istiyorum. Yaşantılarımızdan çekememezliği ve kavgayı uzak tutmak için sürekli çaba içerisinde olmalıyız. Birbirimizin düşüncelerine saygı göstermeyi öğrenmeliyiz.

Biz gençlik grubumuzda her hangi bir çekememezlik, sürtüşme veya bir olumsuzluk görürsek kişilerin hayatında hemen müdahale ediyoruz. Çünkü hemen müdahale edilmezse yara her geçen zaman daha çok büyüyor. Hamdolsun bu konuda hem gençlik grubu önderlerimiz, hem de grubumuzdaki kardeşlerimiz çok duyarlılar. İşte bu yüzden aramızda bir sıcaklık var ve bunu aramıza gelen insanlarda söylüyorlar; "Siz çok samimisiniz, çok iyi bir grubunuz var ve aranızda gerçek bir sevgi olduğunu görüyoruz" diyorlar. Hamdolsun ben de grubumuzu Tanrı’nın mesh ettiğine, bereketlediğine ve kullandığına inanıyorum.

Tanrı’nın hepimizi daha çok bereketlemesini ve kullanmasını istiyorsak; bu yüzden çekişmelerden uzak durun, kıskanmayın ve çekememezlik yapmayın, birbirinizi başkalarıyla kıyaslamayın, çünkü Tanrı’nın hepiniz için çok iyi bir planı var.

Ramazan ARKAN
Antalya İncil Kilisesi Pastörü